Regeringen vallen, politici buitelen over elkaar heen maar aan de economie kunnen ze weinig veranderen. Zeker in zo’n klein land als Nederland zijn we aan de getijden overgeleverd. Economische golfbewegingen volgen elkaar op, zo heb je jaren van voorspoed afgewisseld door teruggang in voorspoed. Het is over het algemeen niet eens tegenspoed maar een stilstand van groei waarbij bedrijven vaak vergeten zijn maatregelen te nemen en een appeltje voor de dorst bewaren voor als het allemaal iets minder wordt. Vaak willen bedrijven te hard groeien in een hoogconjuctuur en te weinig sparen voor minder goede tijden om van investeren in opleiding en training van personeel maar niet te spreken. Als overheid kun je aan ernstige dalingen in economische voorspoed weinig meer doen dan afwachten en kijken of de maatregelen die je neemt effect hebben. Daarom is het amusant om te zien dat de verschillende stromingen binnen de politiek elkaar de schuld gaan geven van de economische malaise terwijl in werkelijkheid wij er in ons kleine landje weinig aan kunnen doen behalve de rit uitzitten.
Waar de politiek wel wat aan kan doen maar waar tot nu toe de wil ontbrak is het kaalplukken van de burgers zoals gebeurd is in het bank- en verzekeringswezen.