Regeringen vallen, politici buitelen over elkaar heen maar aan de economie kunnen ze weinig veranderen. Zeker in zo’n klein land als Nederland zijn we aan de getijden overgeleverd. Economische golfbewegingen volgen elkaar op, zo heb je jaren van voorspoed afgewisseld door een stilstand (recessie), terugval(crisis). In deze tijden zie je een spectaculaire toename van faillissementen en het is over het algemeen niet eens tegenspoed maar de stilstand van groei waarbij bedrijven al over de kop gaan, omdat ze vaak vergeten zijn maatregelen te nemen, een appeltje voor de dorst te bewaren voor als het allemaal iets minder wordt.
Vaak willen bedrijven te hard groeien in een hoogconjuctuur en te weinig sparen voor minder goede tijden, om van investeren in opleiding en training van personeel maar niet te spreken. In goede tijden kun je met ondergeschoold personeel best draaien maar je gaat merken dat ze know how missen als het economisch wat minder gaat. Dit merk je doordat het verloop in klanten zoals in goede tijden niet meer ondervangen wordt door nieuwe klanten en dat de weglopende klanten zich aansluiten bij bedrijven waar het service- en kennisniveau wel op orde is en blijft. Bij de overheid en in het bedrijfsleven kun je aan ernstige dalingen in economische voorspoed weinig meer doen dan afwachten en kijken of de maatregelen die je neemt en al genomen had effect hebben. Wat de politiek betreft is het beschamend om te zien hoe de verschillende stromingen binnen de politiek elkaar de schuld gaan geven van de economische malaise terwijl in werkelijkheid wij er in ons kleine landje weinig aan kunnen doen behalve de rit uitzitten. Dat er in slechte economische getijden zo met modder wordt gegooid is natuurlijk om indruk te maken op de burgers en het bedrijfsleven want die roepen om ingrijpen, terwijl dit in een neerwaartse spiraal zoals we die sinds 2008 zien vrijwel niet te doen is.
Waar de politiek en het bedrijfsleven wel wat aan kunnen doen, maar waar tot nu toe de wil ontbrak, is het kaalplukken van de burgers tegengaan zoals gebeurd is in het bank- en verzekeringswezen.
appeltje voor de dorst,
banken,
bedrijfsleven,
conjuctuur,
economie,
financieën,
geld,
indruk maken,
maatregelen,
opleiding,
personeel,
recessie,
regelgeving,
regering,
sparen,
training,
verzekeringswezen
Regeringen vallen, politici buitelen over elkaar heen maar aan de economie kunnen ze weinig veranderen. Zeker in zo’n klein land als Nederland zijn we aan de getijden overgeleverd. Economische golfbewegingen volgen elkaar op, zo heb je jaren van voorspoed afgewisseld door teruggang in voorspoed. Het is over het algemeen niet eens tegenspoed maar een stilstand van groei waarbij bedrijven vaak vergeten zijn maatregelen te nemen en een appeltje voor de dorst bewaren voor als het allemaal iets minder wordt. Vaak willen bedrijven te hard groeien in een hoogconjuctuur en te weinig sparen voor minder goede tijden om van investeren in opleiding en training van personeel maar niet te spreken. Als overheid kun je aan ernstige dalingen in economische voorspoed weinig meer doen dan afwachten en kijken of de maatregelen die je neemt effect hebben. Daarom is het amusant om te zien dat de verschillende stromingen binnen de politiek elkaar de schuld gaan geven van de economische malaise terwijl in werkelijkheid wij er in ons kleine landje weinig aan kunnen doen behalve de rit uitzitten.
Waar de politiek wel wat aan kan doen maar waar tot nu toe de wil ontbrak is het kaalplukken van de burgers zoals gebeurd is in het bank- en verzekeringswezen.
Recent Comments